“Mensen kunnen veel meer dan ze denken.”

Verhalen 29 april 2026

Vic Latumahina (73) kreeg na corona en een hartoperatie zijn conditie terug door OldStars walking football in Tiel. Toen Vic in 2018 startte met OldStars walking football in Tiel, deed hij dat met een duidelijke missie: Molukse 55-plussers in beweging krijgen. “Ik wilde mensen uit hun schulp halen,” zegt hij. “Ik ben hier bekend in Tiel, in de Molukse gemeenschap. Als sleutelfiguur kun je dan iets betekenen.” Wat begon als een Molukse groep, groeide uit tot een gemengde vereniging met inmiddels 42 deelnemers. Twee keer per week staan ze op het veld.

 

Terugkomen na corona

Sport loopt als een rode draad door Vic’s leven. In zijn jeugd voetbalde hij in Tiel en bij de Molukse voetbalclub Chans. Later koos hij voor de muziek. “Ik ben drummer en zanger. In totaal heb ik in 26 bands gespeeld.” Wandelen doet hij fanatiek: bijna dagelijks 10 tot 15 km en de Nijmeegse Vierdaagse liep hij vijftien keer.

Maar in 2020 werd hij vijftien maanden geveld door corona. “Ik had totaal geen energie. Sporten lukte niet meer. Drummen niet. Ik kwam nog weleens kijken bij het voetbal, maar verder niets.” Het was OldStars dat hem weer in beweging bracht. Rustig opbouwen, binnen duidelijke spelregels: niet rennen, geen lichamelijk contact, laag spelen. “Conditioneel kan ik geen gewoon voetbal meer spelen. Maar dit kan wél.”

Door twee keer per week actief mee te doen, merkte hij het verschil. “Door OldStars kreeg ik mijn conditie terug. Ik kon weer drummen en lange wandelingen maken. Dat had ik na corona niet meer voor mogelijk gehouden.”

 

Een onverwachte ontdekking

In 2025 werd Vic geselecteerd voor het WK OldStars walking football in Spanje. Voor deelname moest hij een sportmedische keuring ondergaan. Daar werd een vernauwing in een kransslagader ontdekt. “Ik had totaal geen klachten. De cardioloog zei: je moet gedotterd worden of een bypass krijgen. Ik ben daar vreselijk van geschrokken.”

Twee dagen nadat hij hoorde dat de wachttijd zes tot zeven weken zou zijn, kreeg hij ’s nachts een hartaanval. “Ik dacht: dit gaat ‘m niet meer worden.” Hij werd met spoed geholpen. De vernauwing bleek bijna volledig dicht te zitten. Het dotteren was complex, maar slaagde.

Twee weken later kreeg hij groen licht om mee te doen aan het WK. “Mentaal was dat spannend. Kan ik het wel? In Spanje voetbalden we iedere dag. We werden vicewereldkampioen van 22 landen. De groep klikte. Dat hielp enorm.”

De ontdekking van zijn hartafwijking was letterlijk van levensbelang. Zonder de keuring had hij het niet geweten.

“Zonder die sportkeuring had ik mijn hartprobleem niet ontdekt.”

 

Veilig en op eigen niveau

Bij OldStars walking football draait het om veilig bewegen. “We zijn allemaal competitief,” zegt Vic lachend. “We willen meer. Maar we zijn ook een dagje ouder. Onze botten worden brozer. Daarom zijn die regels belangrijk.”

De training start met een uitgebreide warming-up en vitaliteitsoefeningen. “Rekken en strekken, bewust werken aan conditie en balans. ‘We komen voor de lol’ wordt er weleens gezegd, maar onze trainer is serieus. Het is ook belangrijk, we worden allemaal een dagje ouder.”

Iedereen doet mee naar vermogen. In de groep zitten deelnemers met een pacemaker, knie- of heupprothese, iemand die chemotherapie ondergaat. “Iedereen heeft wel wat. Maar iedereen kan meedoen.” Vic kent zijn grenzen. “Ik weet dat ik moe word. Dat ik pijntjes krijg. Dat hoort erbij.” Soms maakt hij tussendoor foto’s voor de Facebookpagina. “Dan sjoemel ik een beetje,” lacht hij.

 

Fysiek, mentaal en sociaal sterker

Eennmaaal terug uit Spanje volgde Vic hartrevalidatie. Dat heeft hij vorige maand met succes afgerond. Nu richt hij zich op wat echt belangrijk is: OldStars, muziek maken en wandelen. “Ik ben fitter na de training. Vooral na het dotteren merk ik dat verschil.”

Maar de impact is groter dan alleen fysiek. “Het is fijn om bevestigd te worden in: ik kan nog steeds veel. Het maakt me zekerder. Ik zoek die grenzen op. Dat zit in mij.”

De sfeer in de grotendeels Molukse groep is hecht. “We hebben aan een half woord genoeg om samen in een deuk te liggen. Er is een lief- en leedpotje, we condoleren samen bij verlies, en sluiten elk jaar af met een barbecue. Dan treden we op met de OldStars-band, waar 13 leden in spelen.”

Voor Vic is OldStars meer dan sport. “Het maakt je zekerder. Het geeft moed en kracht om andere dingen in je leven op te pakken. Het helpt tegen eenzaamheid.” Zijn boodschap is helder: “Mensen kunnen veel meer dan ze denken. Ik hoop dat mijn verhaal dat laat zien.”

 

Tekst en foto’s: Milou Oomens www.doelgroepinbeeld.nl

Deel dit artikel